Fotoradary, zwolnij ale nie za szybko

Fotoradar mierzy prędkość z dużo mniejszej odległości, niż sądzi większość kierowców – realny dystans pomiaru to kilkanaście–kilkadziesiąt metrów, zależnie od pasa ruchu, a nie setki metrów od masztu.
– Zasięg fotoradaru jest **krótki** – urządzenie nie mierzy prędkości z kilkuset metrów, lecz z maksymalnie ok. 60 m, a w praktyce najczęściej z ok. 30 m od masztu.
– Fotoradar ustawiany jest pod kątem ok. 20–22 stopni względem jezdni, co powoduje różny dystans pomiaru dla poszczególnych pasów ruchu.
– Na pierwszym pasie pomiar wykonywany jest z odległości ok. 6–12 m od urządzenia.
– Na drugim pasie zasięg pomiaru to ok. 15–25 m.
– Na trzecim pasie pomiar odbywa się z dystansu ok. 20–35 m.
– Maksymalny techniczny zasięg fotoradaru to ok. 60 m, ale efektywnie pomiar prowadzony jest zwykle na ok. 30 m.
– Każdy stacjonarny fotoradar musi być poprzedzony znakiem D-51 „kontrola prędkości”.
– Odległość znaku D-51 od fotoradaru zależy od rodzaju drogi:
– na drogach z limitem do 60 km/h – 100–200 m przed urządzeniem,
– na drogach z limitem powyżej 60 km/h – 200–500 m,
– na drogach ekspresowych i autostradach – 500–700 m.
– Dystans ustawienia znaku jest więc znacznie większy niż rzeczywisty zasięg samego urządzenia – kierowca ma czas na dostosowanie prędkości.
– Zdjęcie z fotoradaru zawiera nie tylko numer rejestracyjny, ale też datę i godzinę, miejsce pomiaru, zmierzoną prędkość, obowiązujące ograniczenie oraz indywidualny numer zdjęcia w systemie CANARD.
– Popularne przekonanie o „odejmowaniu” 10 km/h lub 10 proc. od wyniku pomiaru jest błędne.
– Tzw. tolerancja dotyczy **progu wszczęcia postępowania**:
– przy przekroczeniu prędkości do 10 km/h sprawa nie jest wszczynana,
– przy przekroczeniu od 11 km/h kierowca otrzymuje mandat liczony od pełnej zmierzonej prędkości, bez żadnego „odejmowania”.
– Tolerancja nie koryguje wyniku pomiaru – wyznacza tylko granicę, po której przekroczeniu uruchamiane są konsekwencje.